ACTIVITEITEN IN 2010

 

Januari             Bowling & Diner 23 januari 2010 St.Niklaas  Zie: Activiteiten

 

Februari           Trimles 21 februari 2010 Antwerpen L.O Zie: Activiteiten

                         Leqon de toilettage 21 februari 2010 Anvers L.O Zie: Activiteiten

Maart               Bezoek Crufts 12 maart 2010

 

Maart               Ledenbijeenkomst 21 maart 2010  Zie: Activiteiten

                         Réunion des membres 21 mars 2010  Zie: Activiteiten

April                 Wandeling 18 april 2010 Haspengouw Zie: Activiteiten

                         Promenade 18 april 2010 Haspengouw Zie: Activiteiten

Mei                   Wandeling 9 mei 2010 Citadel Namen Zie: Activiteiten

                         Promenade 9 mei 2010 Cidadel Namen Zie: Activiteiten

Juni                  Evenement 6 juni 2010  Huizingen Juni  Zie: Activiteiten              

                         Wandeling 13 juni 2010 Wezemaal Zie: Activiteiten

                         Promenade 13 juin 2010 Wezemaal Zie: Activieiten

Augustus          Wandeling 29 augustus 2010 Cadzand Bad Zie: Vereniging

                         Promenade 29 aout 2010 Cadzand Bad Zie: Vereniging

September        Wandeling 26 September 2010 Hoboken Zie: Vereniging

                         Promenade 26 Septembre 2010 Hoboken Zie:Vereniging

Oktober           Wandeling ??? Oktober 2010 Lier

                         Promenade ??? Oktober 2010 Lier

November        Eindejaarsdiner  ??? November 2010

                         Dîner de la fin de l'année  ??? November 2010

December        Dog schow & top Terrier schow Brussel 18 & 19 December

 

 

                                              WANDELING IN WEZEMAAL

                                   ZONDAG 13 JUNI 2010

Deze middag trokken we naar Wezemaal want daar was vandaag "the place to be" voor de Westies en westieliefhebbers. We werden allen verwacht aan Noeka, het trimsalon met winkeltje van Petra. En wat voor een hartelijke ontvangst kregen we daar !!!

Petra en Benny hadden voor een grote tent in de tuin gezorgd met tafels en vooral veel stoelen, ja zelfs deze van de eetplaats werden buitengeplaatst. Koffie, water en diverse soorten frisdrank het was er allemaal aanwezig. Koninklijke drinkbakjes voor de westie stonden her en der verspreid. Ikzelf had gisteren met Petra telefonisch afgesproken voor het gebak te zorgen en samen met onze Logee Jordy (van Agnes en Pierre) heb ik 6 taarten gebakken.

 

Twee uur stipt vertrok dan een grote groep onder leiding van gids Benny voor een wandeling van 5km. Na een kort stukje verharde weg kwamen we in een pracht van een bos terecht. Ook al was het parcours niet vlak en was het soms tandenbijten bij enkele van de steile belimmingen, je hoorde niemand klagen, want daarvoor was de omgeving sprookjesachtig mooi. Aan de rand van het bos passeerden we ook voorbij een zonnebloemenveld en boomgaarden met mini appeltjes en peren. Het weer was prima, niet te warm of te koud en voor onze cesarkes ideaal dat de zon achter de wolken bleef.

De sfeer was dan ook weer toppie. Ja, zelfs de papa's waren bereid, niet tegenstaande het vandaag vaderdag is, om de dames door moeilijke plekjes te loodsen en ook de buggy's op sleeptouw te nemen. De 5km vlogen om en we leken nog maar pas vertrokken toen we alweer aan Noeka arriveerden, waar iedereen zich gretig op de drankjes en het gebak stortte. De gastvrouw en -heer hadden dan ook de handen meer dan vol om ons allemaal zo vlug mogelijk te bedienen. Nadat de grootste dorst was gelest, waren het vooral de dames die graag de shop eens van binnen wilden bezoeken. En ja, het was er de moeite. Veel leuke en nuttige dingen en unieke spulletjes voor de hond en baasje.

Iedereen die iets wou weten over toiletteren, de verzorging van de hond of andere prolemen, kon aan Petra vragen stellen en met veel geduld kreeg men een deskundig antwoord. Aan iedereen die niet aanwezig was vandaag, is een bezoekje aan Nouka zeker aan te raden. Als afsluiter hadden Petra en Benny voor elk hondje nog een verrassing in petto, een plastic tas met lekkers.

 

Volgens mij was dit de mooiste wandeling en zoniet zal ze toch zeker in de top 5 te vinden zijn. Dank je wel Petra en Benny voor het welslagen van alweer een mooie, sfeervolle en gezellige westie-dag.

 

Guy & Lilian

 

 

                               WOEFDAG TE HUIZINGEN

                                   ZONDAG 7 JUNI 2010

Moe, moe, moe... zo moe als een hond zijn onze hondjes. Het was dan ook woefdag vandaag, de dag door en voor de hondjes.

 

Deze morgen begon voor ons al heel vroeg, zo rond 5u30. Gisteren hadden we alles reeds klaargelegd en de auto volgepropt. Dus na het ontbijt vertrokken we richting Huizingen. Zalig was het op de snelweg. Praktisch geen verkeer en een stralend zonnetje (al zou dat niet blijven duren). Kwart voor acht kwamen we op het domein aan. Gelukkig konden we al binnen rijden dus gingen we meteen aan de slag. Het was amper kwart na acht toen we een bekend gezicht zagen naderen, Yolanda, de bezige bij van de club kwam ons al een handje, neen twee handjes toesteken! Al spoedig was het tien uur en de eerste bezoekers sijpelden binnen met hun viervoeters. Ook ons Marcelle en Francine kwamen ons vergezellen en zo kreeg ons tentje steeds meer kleur. Meerdere andere clubs zullen ongetwijfeld jaloers geweest zijn op ons interieur. Hier an daaar kregen we dan ook een complimentje, vooral van de inrichters. Ja Dhr. en Mevr. Pijpen zijn persoonlijk in de loop van de dag onze stand komen bezoeken (wat voor de vrouwelijke leden een attractie op zich was, nietwaar Ann, Marleen, Agnes, Palmyre ...). Dat heugelijke bezoek deed meteen ook de hevige regenbui die we daarvoor hadden gekregen, en die wel een uur had geduurd meteen vergeten. Heel wat van onze clubleden kwamen vandaag langs en de andere passanten merkten meteen hoe gezellig het er bij ons aan toe ging.Sommigen trokken voor een wandelingetje het mooie park in maar stonden binnen de korste tijd terug in de tent, want daar wordt altijd veel gelachen en gekletst en voelt iedereen zich op zijn gemak. Rond zes uur sloot het Provinciaal Domein Huizingen zijn deuren en kon het opruimen beginnen. De nog resterende leden staken allemaal de handen uit de mouwen, waarbij ons Kareltje wel voor twee telde. Dank zij hen zijn wij niet te laat thuis gekomen.

 

groetjes,

Lilian & Guy

 

 

                                  WANDELING IN NAMEN

                                     ZONDAG 9 MEI 2010

Op uitnodiging van onze zwarte vrienden, de Schotse Terriers, trokken een 12 tal westies met hun baasje naar jaarlijkse traditie richting Namen met eindbestemming de bekende citadel. Deze ligt op een 100 meter hoge heuvel boven de Waalse stad Namen. Het ligt op een strategische plaats op de plek waar de Samber uitmondt in de Maas. Het is een van de grootste burchten van Europa.

 

Niet tegen staande de sombere weersvoorspelling en grauwe voormiddag, konden we toch rekenen op een aangenaam wandelweertje. De meesten van ons hadden er al een lange auto rit opzitten en waren blij eventjes de benen te kunnen strekken. Onder begeleiding van een gids van de Schotse Terrierclub,  vertrokken we rond 14 uur voor de wandeling. Deze verliep in eerste instantie heel vlotjes, we gingen dan ook bergafwaards. We genoten van een zeer mooie steeds anders uitziende omgeving. Zo ontdekten we o.a. de plek der geliefden, waar menig koppeltje elkaar eeuwige trouw beloofden. Die plek lag aan de samenvloeiing van Samber en Maas. Indrukwekkend waren ook reusachtige wortels van een paar bomen, het leek alsof ze uit een of ander sprookje waren weggerukt. Alles was gewoon prachtig om zien, ja ook paden alhoewel ze niet altijd makkelijk begaanbaar waren. Het was steeds goed uitkijken geblazen want de kinderkopjes waren uitzonderlijk bol en gevaarlijk. Op het Chateau des Comtes aangekomen werden meerdere stoelen en tafeltjes bijeen geschoven zodat de ganse groep gezellig samen zat om iets te drinken. Francine kreeg de taak van penningmeester in haar schoenen geschoven en moest er dus voor zorgen dat de rekening klopte, wat evenwel niet evident was met dit aantal. Goed uitgerust en gerehydrateert vertrokken we een half uurtje later. Maar dan begon het pas want nu moesten we bergopwaards. Velen van ons waren dan wel graag in de plaats van Marcelle en Kareltje geweest want het was op sommige momenten op de tanden bijten. Daardoor is door velen de bekende Parfumerie Guy Delforge aan de aandacht ontsnapt. Nog steeds gespaard gebleven van regen, zagen we uiteindelijk het vertrouwde, glimlachende gezicht terug van onze lieve voorzitster met Kareltje aan haar zijde. Alweer werden enkele tafeltjes bij elkaar geschoven en was het mogelijk nader kennis te maken met de nieuwe gezichten in de westie-club. Het moet voor Sanjo en Paolo een positieve ervaring geweest zijn want ze lieten zich daar ter plekke lid maken. Zo had onze mascotte Juta er meteen een leeftijdgenootje en vriendje bij, genaamd Happy.

 

Nadat alle Schotse Terriers met baasjes al lang waren vertrokken, en het te fris werd om nog verder op het terras te vertoeven, nam de Westie-familie afscheid van elkaar en begonnen we aan de terugtocht.

We kijken al uit naar de volgende ontmoeting op 6 juni te Huizingen, waar we er opnieuw een onvergetelijke leuke dag van hopen te maken, dat is zeker.

 

Lilian & Guy

 

               WANDELING MET RIA KNAEPEN & CHANEL

                                   IN HASPENGOUW

                              ZONDAG 18 APRIL 2010

20° boven de zandgronden van de kempen, dat was wat de weerman voor vandaag 18 april had voorspeld. Droog met af en toe een wolkje, ideaal dus! En al vrij vroeg deze ochtend bleek de voorspelling geen leugen. De eerste westie-wandeling in 2010 zou wat het weer betreft een voltreffer worden.

 

Bij aankomst in restaurant De Horne was het vrij duidelijk dat de Westie-club niet alleen was afgereisd naar Haspengouw. Het terras zat er al eivol. Er werd besloten om daar niet te lang te talmen en de wandeling van +/- 5km direct aan te vatten. De nieuwe mascotte van de Westie-club, Juta, werd in de draagtas gestopt en weg waren we. Na amper 50 meter stappen was het verschil tussen Vlaanderen en Limburg al goed merkbaar. De mooie natuur, de licht heuvelende velden zover je zicht reiken kon, kortom gewoon prachtig!!! Onze gids, Ria Knaepen met Chanel deden hun job alsof ze het dagelijks doen, aan deskundige uitleg en kennis geen gebrek. Gedurende de mooie wandeling konden onze hondjes vrijwel de ganse tijd los meelopen en hun neusjes de kost geven, dat is altijd meegenomen.

 

Door de lange winter heeft de natuur heel wat vertraging opgelopen. Enkel de bloesems van de kerselaars stonden in bloei, maar misschien is het aan mijn oren ontsnapt... ik heb er in ieder geval geen mens over horen klagen, integendeel, door de prachtige omgeving en de uitzonderlijke weersomstandigheden besloot de groep onder leiding van Chanel er nog een stukje wandeling bij te breien. We bezochten een boerderij waar ze nog echt ambachtelijk ijs verkochten en waar er ook iets kon worden gedronken. En zoals Ria had gezegd, het ijs was heel lekker. Zelfs enkele westies kunnen dat bevestigen. Eeens de calorieen terug aangevuld, draaide het rond 16u30, en besloten we terug te keren richting Marcelle, die naar gewoonte geduldig op ons wachtte in "De Horne". De meeste westies begonnen het al iets lastiger te krijgen en hadden niet meer de behoefte om voorop te lopen en stapten gewoon mee aan de leiband. Maar goed ook, want op de terugweg kwamen we regelmatig een auto of fietser tegen en vooral veel scooters, want de streek staat erom bekend om met dit vervoermiddel de wijde omgeving te verkennen.

 

Ik denk dat het omstreeks 18u was toen we arriveerden aan het restaurant. Gelukkig waren de plaatsen gereserveerd en wie dat wou kon er nog een hapje blijven eten.

Daarna verlieten we het mooie Limburg en begon de lange terugweg huiswaarts. Van een fantastische dag gesproken. Hiervan zullen we nog lang nagenieten.

 

Nog een welgemeende merci aan Ria Knaepen en Chanel voor de prachtige wandeling ons aangeboden.

 

Guy & Lilian

 

                        

 

                    TRIMLES IN DE MOLEN LINKER OEVER

                             ZONDAG 21 FEBRUARI 2010

 Het is vandaag 21 februari 2010 en alle geinteresseerden worden verwacht i Restaurant "De Molen" aan L.O. voor het bijwonen van een trimles, aangeboden door de Westie Club. Voor ons was het de eerste maal dat we dit zouden meemaken en wisten dan ook helemaal niet wat we konden verwachten.

 

In een apart zaaltje stonden de tafels en stoelen reeds klaargezet. Het duurde niet lang of alle plekjes waren bezet. Als een van de laatsten kwam Marcelle aan met aan haar zijde een pracht van een Westie en een schattig klein Norwich Terriertje. Niet lang na haar volgde de trimleraar, door de meesten gekend als " De Ronny". Bieke, de Westie van Marcelle mocht fungeren als model.

 

Vol enthousiasme begon Ronny aan zijn job. Het ging vlug en vlot en er werd ook veel uitleg gegeven met handige tips en weetjes. Het zag er zo gemakkelijk uit maar niemand durfde het aan het ook eens te proberen. Iedereen wist wel beter... een westie trimmen is gewoon een kunst. Als je de feeling niet hebt dan lukt het toch niet, dus deed Ronny gewoon verder en zag je Bieke van minuut tot minuut veranderen. Het uiteindelijke resultaat was verbluffend. Van een mooie Westie was ze veranderd in een topmodel. Verdiend, want tenslotte was ze toch 2 lange uren heel rustig geweest. Misschien heb ik het mis maar volgens mij stond ze te glunderen en besefte ze goed dat alle aandacht naar haar ging. Die oogjes ... ze schitterden en die van haar baasje eveneens. Wie zou niet fier zijn op zo'n schatje?

 

Na de les werden er door velen van ons nog enkele vragen gesteld van allerlei aard, waarop iedereen een deskundig antwoord kreeg. Zo eindigde alweer een gezellige namiddag en met de hoop elkaar volgende maand terug te zien werd er afscheid genomen.

 

Behalve een 10 tal personen, die honger hadden gekregen, bleven nog wat na omiets te eten. En ook dat was perfect, lekker en veel en wij kunnen het weten, want wij waren erbij.

 

Lilian & Guy

 

 

                                 BOWLEN IN ST NIKLAAS

                             ZATERDAG 23 JANUARI 2010

Vooraf willen we alle mensen bedanken die deze avond tot een succes hebben gemaakt. Iedereen die aanwezig was dus! Het is nogmaals bewezen dat de Westie club niet alleen een toffe maar ook een  sportieve bende is. Tevens willen we de winnaars Agnes en Franky alsook de kleine grote winnaar Yarne nog een zeer dikke proficiat wensen en een woordje van dank richten aan de vurige supporters Marcelle en Bennie.

 

Het deed ontzettend deugd lid te zijn van een groep waar iedereen, iedereen waardeert, waar geen verschil wordt gemaakt tussen jong en 'iets ' ouder, kortom waar mensen met elkaar omgaan alsof ze familie zijn. Misschien ide de reden wellicht het feit dat iedereen zowel tijdens het spel als tijdens  het eten met zijn lieveling de westie thuis in zijn hoofd zit. Die vormden hoofdzakelijk het onderwerp van gesprek gedurende de ganse avond.

 

Tijdens de wandelingen met de Westieclub is er steeds een ontspannen sfeer maar daar hoor je in kleine groepjes achter elkaar te lopen. Dit in tegenstelling tot vanavond waar er besloten werd te bouwlen op 2 banen, de mannen en vrouwen tegenover elkaar. De meeste punten werden door de mannen gescoord maar wat niemand had verwacht en zeker niet vanzelfsprekend was, is dat Yarne (het neefje van Yolande) bijna de ganse avond aan de leiding stond. Hij scoorde de ene strike na de andere tot groot jolijt van iedereen. In extremis ging Franky met de eindoverwinning aan de haal maar besloot zijn medaille dan toch aan publieklieveling Yarne te schenken, die glunderde van geluk. Bij de vrouwen was de eer weggelegd voor Agnes, niettegenstaande haar opgezwollen vingers. De verliezers van de avond waren Palmyre en Kareltje (he toevallig een koppel!). Jammer genoeg hadden we geen rode lantaarn, waarop ze heimelijk hadden gehoopt, maar een rode kaarsenhouder van de tafel naast de onze, bracht redding. Of het een romantische nacht werd moet je bij hen eens navragen...

 

Dan kwam het moment waarop velen hadden gewacht. Een mooi versierde tafel stond gereserveerd voor de Westieclub. Na een pittig aperitiefje was het aanschuiven voor een tiental gangen. Men mocht eten en drinken zoveel men kon. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen aanwezig wel met de gedachte heeft gespeeld om een lekker stukje kalkoen, kip of rundvlees in een zakje mee te smokkelen voor de witte thuisblijver. Er was toch zo'n overvloed!

 

Met een warm hart en vooral een goed gevulde maag keerden we op 24 januari terug huiswaarts waar we met open pootjes en een brede smile werden opgewacht. Wat waren we blij onze engeltjes terug in onze armen te houden. Maar sorry hondjes, misschien wordt het volgend jaar weer een avondje alleen thuis, want iedereen vond deze uitstap voor herhaling vatbaar.

 

Nog vele groeten en tot binnenkort!

 

Lilian & Guy 

 

                                              

                              EINDEJAARSDINER

                   ZATERDAG 21 NOVEMBER 2009

 

     

     

 

     

    

                       

                         WANDELING OP ST ANNEKE

                         ZONDAG 18 OKTOBER 2009

Die ochtend...

Bij het ontwaken voelen we het al! Vandaag gaat er zeker iets gebeuren. Maar wat?

We houden onze baasjes goed in het oog.Kijk, ons drinkkommetje en een flesje water verdwijnen in de tas van 'tvrouwke. Zie je wel, waarschijnlijk gaan we op stap. Oooooh wat beginnen onze pootjes te jeuken en onze staart is ook al niet meer in bedwang te houden. Opeens neemt baasje onze leibanden. Yes, we gaan mee! Tof! Maar waarheen?

Wordt het een bos? een stadswandeling? Neen ik hoor hen spreken over een strand... een strand van St.Anneke. Knokke, Cadzand, Blankenberge of St.Anneke voor ons maakt het niet uit. De zee, tof!

     

Met z'n allen wippen we onze westiemobiel in. We rijden van de oprit en de meneer in het doosje die aan het raam is bevestigd, begint al te tateren, maar vlug bemerken we dat dit niet de gewone weg is naar de kust. Die man is mis, zeker weten!

Eeen 45 minuutjes later zegt de man opeens "bestemming bereikt". We zien echter alleen een grote molen i.p.v. grote buildings en appartementsgebouwen. We zien wel water maar geen strandcabines... En toch spreken onze baasjes nog altijd over 'tstrand?

 

Hé... Kijk! Nog een Westie. Ah 't is de Skippy en daar nog een, maar dat is de Jordy en ook Luna en Kiki en... ook binnen in de molen zit het vol! Yeti ziet er goed uit en Ashley en onze andere vrienden ze zijn er allemaal onze vrienden van de Westieclub. Weet je, dit wordt weer tof. Wat snuffelen, knorren, piepen maar eerst lang achten. Allez baasjes, drink toch een keer een beetje vlugger aub. Wij willen wandelen he...NU!

Oef! Eindelijk maakt iedereen aanstalten om op te staan en ja hoor, vertrekken maar!

     

Snuffel hier, snuffel daar maar in de verste verte is hier geen zand te ruiken en onze neus die kan dat weten! Maar laat onze baasjes maar verder zoeken. Ondertussen genieten wij met volle teugen van onze wandeling en de talrijke visitekaartjes die andere honden nalieten aan de rand van de paadjes.

Is er iets? Waarom kijken die vreemde mensen zo? Wil je ons aaien? Ja, dat mag, maar noem ons toch aub geen Malthezerkes meer he, wij zijn West Highland White Terriers. Ja Cezarkes is ook goed!

Aah, een drinkpauze... Lekker,mmmmmmm. Wat? Keren we nu al terug? Tja, we moeten rekening houden met onze al wat oudere soortgenoten he. We komen terug de vele boten tegen en het water waar we spijtig genoeg niet in mogen. Waar is dat strand nu? Het blijft voor ons een vraagteken want we hebben er niets van gezien. En daar is alweer die molen.

     

Die lieve slimme dame daar in het hoekje, mijn vrouwke noemt haar Marcelle, zit iedereen al op te wachten. De mensen beginnen te praten en te praten, dus tijd voor ons om wat uit te rusten en te dromen en af en toe eens te kijken of er niet hier of daar een koekje van de tafel is gevallen.

     

Wanneer wandelen we nog eens? Een mensenjaar duurt wel 7 hondenjaren he. Dus 2x samenkomen in een jaar vinden wij honden veel te weinig hoor. Daar moet misschien even over worden nagedacht he mensen...

 

Tot de volgende,

Lilian

 

 

 

                                           WANDELING IN EEKLO

                       ZONDAG 13 SEPTEMBER 2009

Zoals beloofd had men het overdekte terras voor ons voorbehouden. Gezien de weeromstandigheden en degeruchten die we 2 weken geleden in Cadzand hadden opgevangen van de mensen die pas in september op reis gingen, dachten we: dit terras raakt nooit gevuld. Maar bij mondjesmaat verschenen nu en dan bekende gezichten met een of meerdere witte viervoeters.

     

Als één van de eerste trouwe wandelaars was daar Francine. Maar wie zou nu op haar Scottie letten? Het probleem werd al gauw opgelost toen Karel (Kareltje voor de vrouwen) en Palmye toekwamen. Rond 2 uur waren alle tafeltjes van het terras bij elkaar geschoven en alle stoelen bezet.Een 20 tal leden met al evenveel hondjes.

      

     

Na de gebruikelijke koffie of verfrissing vatten we onze wandeling aan van een 4 tal kilometers. We hadden 2 plannetjes gekregen maar aangezien het aggelopen nacht licht had geregend hebben we geopteerd voor de verharde paden en volgden we de aangeduide rode pijltjes. De groep bleef mooi bij elkaar en zo kon iedereen genieten van het moment dat een van de westies er niet kon aan weerstaan een modderbad te nemen.Of het modder was weten we niet zeker want het stonk nogal erg en het bleef goed kleven.Gelukkig kwamen we een eindje verder aan een van de visvijvers waar het water van iets betere kwaliteit was zodat het zwartje weer wit (grijs) werd.

                                                                                 

Hier en daar lagenreeds eikeltjes en beukennootjes maar vooral de bolsters van de tamme kastanjes baarden sommigen wel wat zorgen.Ja, de herfst doet stilaan zijn intrede en dat heeft zo zijn voor- en nadelen. Na de stekelige bolsters is ook het kleefkruid dat nu volop woekert, een vervelende bedoening.

De westietjes die graag eens aan de kant van de weg snuffelden liepen gegarandeerd met een groen gespikkeld kopje rond. Dat wordt borstelen geblazen bij thuiskomst.

Na een uurtje stappen en genieten zakten we terug af naar het terras.

 

                           

                            WANDELING IN CADZAND-BAD

                               ZONDAG 30 AUGUSTUS 2009

Taverne l'Ambiance was voor de vierde jaar op rij de plaats van samenkomst van de wandeling in Cadzand, samen met onze vrienden viervoeters, de Schotse Terriërs. Het weer was alvast en enorme meevaller, niet te warm niet te koud, niet te winderig, kortom ideaal voor een leuk uitstapje aan zee en zo dachten ook velen onder ons want de opkomst was massaal.

      

Naar schatting zo'n 60 à 70 wandel- en hondenliefhebbers vertrokken voor een tochtje van enkele kilometers richting strand. Menigeen ging een stapje achteruit toen het dambord van Westies en Scottisch er aankwam. Boten, zand en water waren ze daar gewend maar een strand dat wit-zwart kleurde was voor vele kusttoeristen het moment om het fototoestel boven te halen.

     

Nog nooit hebben we zoveel Westies en Schotse terriërs samen gezien. Iedereen was dan ook op zijn hoede om zijn of haar hondje niet uit het oog te verliezen want ook al zien ze er allemaal anders uit, in massa lijken ze toch allemaal op elkaar.

                                                                                 

Enkelen durfden het aan om de schoenen uit te doen of om de voeten nat te maken om samen met hun lieveling pootje te baden of te ravotten.

 Na een klein uurtje stappen kon ieder voor zichzelf kiezen of hij langs het strand of langs de verharde dijk terug wou keren. Wie voor het strand koos had een beetje pech, want ons dambord wan niet ongezien gebleven bij de strandwacht van Sluis. We werden nl. vriendelijk verzocht onze hondjes aan te lijnen. Gelukkig waren de meeste honden al een beetje vermoeid, zodat het trekken aan de leiband nogal meeviel.

                                                                         

Terug van onze uitstap was het zoals gewoonlijk tijd om de innerlijke mens te versterken en gezellig samen na te praten over de voorbije vakantie en natuurlijk over onze lieverds, de Westies.

 

Lilian & Guy

 

 

               WANDELING TE DEURLE-ST.MARTENS LATEM

                                  ZONDAG 13 JUNI 2009

Het is vandaag zondag 13 juni 2009. De zon was gisteren volop van de partij. Maar hoe hard de zon gisteren ook scheen, zo hard regende het deze morgen bij het ontwaken. Vele westie wandelliefhebbers zullen gedacht hebben dat de wandeling niet zou doorgaan, maar toch kwamen de trouwe wandelaars opdagen. Om 14.00 uur toen de laatste regendruppels uit de hemel vielen, telden we reeds een 30 tal leden met hun toen nog  spierwitte viervoetertjes. (de Schotse vrienden niet meegerekend).

      

Op de plaats van de afspraak (The Real Bowling) werd naar gewoonte eerst een koffietje, frisdrank of een biertje genuttigd om daarna de wandeling aan te vatten.

Allen hadden we vanwege de overvloedige regen gehoopt op verharde wegen. Helaas, het werd eigenlijk een heruitgave van onze vorige wandeling met ontelbare plassen, glibberige paadjes en modder, modder en nog eens modder. Voor de baasjes een nachtmerrie, doch voor de meeste hondjes... de ultieme droom.

 

We wandelden langs impossante villa's met fantastisch aangelegde grote tuinen. Niemand twijfelt er nu nog aan dat hier wel degelijk de rijkelui verblijven. Op de koop toe hadden de meeste tuinen wel een kunstwerk, waarvan we "moeder aarde" niet gauw zullen vergeten, want daar is heel wat over gefantaseerd door de mannen en heel wat afgelachen.

     

Ongeveer halfweg de wandeling stonden we voor een dilemma. Een enorme plas blokkeerde onze weg. Er was geen doorkomen aan! Zouden we nu rechtsomkeer moeten maken? Een pienter baasje echter had een lumineus idee en stapte de oprit van de riante villa ernaast op, vond daar een tiental meter verder een minuscuul klein poortje, midden in een haag, en kwam terug op het juiste pad voorbij de grote plas terecht. Vliegensvlug werd hij door de ganse groep gevolgd, hopende dat de eigenaar ons niet met het jachtgweer van zijn erf zou wegjagen. Alweer leidde dit tot heel wat hilariteit in de groep.

 

Stilaan werd het warmer en nam de luchtvochtigheid toe. De voorhoofden werden natter en de kelen droger. Mens en dier snakten naar een verfrissing, maar de wandeling was lang, langer en vermoeiender dan normaal.

     

Na ruim 2 uur doorstappen bereikten we eindelijk de eindstreep, waar we zoals steeds vriendelijk werden verwelkomd door Marcelle, die graag alles over de wandeling wou weten maar vooral bezorgd was over haar lievelingen, de westies.

Iedereen kroop gezellig bij elkaar en de kelner van dienst was gelukkig niet te traag zodat ieders dorst binnen de kortste tijd werd gelest. In een mum van tijd werd de ruimte dank zij de opgedroogde westies herschapen tot een grote zandbak. De uitbater overwoog zelfs op zijn vrijgezellenavond vrienden uit te nodigen voor een beach-party.

Als je 't mij vraagt ... een gezellige bende toch die westie-club !!!

 

Aan allen een prettige deugddoende vakantie gewenst en tot in Cadzand.

 

Lilian & Guy

Pietsie - Lotte - Tineke

 

 

                            WANDELING IN MOL-POSTEL

                                   ZONDAG 17 MEI 2009

Voor onze geplande natuurwandeling te Postel was er afgesproken te verzamelen op het terras van het Gasthof "De Beiaard" rond 14.00 uur.

      

Postel is een gehucht van de gemeente Mol in de provincie Antwerpen en is gelegen tegen de Nederlanse grens.

Het heeft een oppervlakte van 44,43 vierkante kilometer en telt slechts een goede 220 zielen. Binnen de gemeente Mol is het daarmee het gehucht met de grootste oppervlakte en met het geringste aantal inwoners.

Postel bestaat voornamelijk uit bossen, natuurgebieden en grote landbouwbedrijven en is vooral bekend om zijn Abdij en ook om het gelijknamige bier, dat overigens wordt gebrouwen in Opwijk.

     

Gewoontegetrouw kwamen onze leden mondjesmaat afgezakt naar het vertrekpunt, waar we de mogelijk hadden om op het terras eerst nog een verfrissing te gebruiken.

De belangstelling was eerder aan de magere kant, maar met een 15-tal hondjes en dito begeleiders, gingen wij rond 14.30 toch op stap voor een prachtige wandeling in de natuur. De tocht ging eerst voor een deel langs de openbare weg, waar het toch even opletten was vooral voor de fietsers, die daar ook talrijk aanwezig waren, maar even later doken wij de prachtige bossen in en konden onze hondjes zelfs vrij rondlopen.

Omdat er de voorbije dagen nogal wat nattigheid uit de hemel was gevallen, was het op sommige delen van de bospaden een modderige bedoening waar we moeilijk omheen konden met als gevolg dat onze witte viervoeters meer op zwarte duiveltjes dan op witte Westies geleken, maar dit kon de pret zeker niet bederven, integendeel, want er waren er weer enkele vonden dat ze nog eens extra in de plassen en het slijk gingen rollebollen.

     

Na ongeveer anderhalf uur wandelen kwamen wij terug aan bij het gasthof "De Beiaard" en konden wij rustig bij pot en pint napraten over deze toch weer zeer geslaagde namiddag. Daar de mogelijkheid bestond om in de taverne nog een maaltijd te nuttigen, werd daar door een deel van onze leden dankbaar gebruik van gemaakt.

Zoals gewoonlijk kwam er weer veel te vlug een einde aan deze gezellige dag en keerden wij voldaan weer huiswaarts nadat wij rendez-vous hadden gegeven voor onze volgende wandeling in Deurle op 14 juni.

 

Westie-groetjes van

Agnes en Pierre

 

 

 

               WANDELING TE LOKEREN - MOLSBROEK

                               ZONDAG 19 APRIL 2009

Het Waasland telt heel wat bossen, parken en prachtige natuurgebieden waar je naar hartelust kunt genieten van een rustgevende wandeling. Wie aan de natuur denkt in Lokeren, denkt ongetwijfeld aan het prachtige Molsbroek.

Dit natuurgebied is niet alleen, naar Vlaamse normen, een vrij groot natuurreservaat, het heeft bovendien een 4,5km lang wandelpad dwars doorheen het gebied.

    

Voor onze club was Molsbroek op zondag 19 april jl. dan ook "the place to be". Het weer zag er in eerste instantie niet veelbelovend uit, maar naarmate de dag vorderde, kwam de zon steeds meer en meer te voorschijn. We hadden vooraf een plekje gereserveerd in 't genoegen, een taverne-restaurant op een 3tal km van de startplaats van onze wandeling, en gezien het lentezonnetje reeds door de talrijke wolken priemde, hadden de uitbaters van de taverne voor de gelegenheid reeds het buitenterras klaargezet voor ons.

Gewoontegetrouw was Yolande en Bennie één van de eersten ter plaatse, maar al vlug stroomden ook de andere leden toe en in een mum van tijd waren alle stoeltjes van het terras bezet. Een 35 tal deelnemers en een 25 tal hondjes lesten er vooraf eerst hun dorst om nadien met volle moed de wandeling aan te vatten. Er waren voor de gelegenheid enkele drinkbakjes voorzien voor onze viervoeters en dat werd door iedereen in dank aanvaard.

     

Publiekstrekker en lieveling van het eerste uur was ongetwijfeld ons 8 weken oude puppytje 'Tineke'. Alle hondenbezitters ontvingen ter gelegenheid van haar komst, néén geen doopsuiker, maar een doosje hondenkoekjes. Ook Tineke heeft de volledige wandeling meegemaakt, zei het in haar hondenbuggy, want het waren zeer goed bewandelbare paden.

Thierry Van Nieulande (winnaar van de VTM serie Superhond 2008) met zijn hondjes Skippy en Toby waren ook van de partij. Hij kent als geen ander de streek zeer goed en was onze gids. Hij wou de wandeling voor geen geld ter wereld missen en wou getuige zijn van het feit dat onze witte engeltjes zo vriendschappelijk met elkander konden omgaan en het geen enkel probleem oplevert als ze allen samen loslopen.

Iets na drieën escorteerde Thierry ons naar Molsbroek voor een twee uur durende wandeling. Ondertussen bleef onze lieve voorzitster Marcelle bij de oudere hondjes en genoot ze van een lekker koffietje.

Met veel moeite vonden we nog een parkeerplaatsje aan de rand van het natuurpark. Het domein is 80ha groot en het grootste bescherde natuurgebied van de streek. Een vaak voorkomende vogel in Molsbroek is de fuut, een watervogel die zijn voedsel uitsluitend onder water zoekt en zelfs zijn nest op het water bouwt. Enkele honderden meters verder komen we het bezoekerscentrum tegen. Daar vind je een vaste opstelling over de historiek van het gebied en een dynamische tentoonstelling over de natuur in de omgeving. We volgen de geasfalteerde kronkelende paadjes en al gauw kunnen onze trouwe vrienden verder kennismaken met elkaar en lekker loslopen of pootje baden in het vijvertje aldaar. Ze hadden er duidelijk zin in.

     

De tijd vloog voorbij en voor we het wisten was de wandeling ten einde. Bennie had alweer mooie kiekjes genomen alsook het neefje van Yolande en de hondjes waren moegesnuffeld; tijd dus om de innerlijke mens te versterken.

Terug in 'het genoegen' stond de tafel gedekt en moesten we gelukkig niet te lang wachten op het avondmaal. Zoals steeds lagen alle viervoetertjes blij en voldaan onder de tafels. Zoiets had Fabiola, de uitbaatster, nog nooit meegemaakt! Integendeel ergens vreesde ze voor het ergste; zo'n aantal honden waren nog nooit tegelijkertijd in haar restaurant geweest. Nu ze kennis gemaakt heeft met onze sympathieke club zijn we steeds welkom

Zoals altijd was het alweer een geslaagde toffe namiddag voor mens en dier.

 

Lilian & Guy

 

 

 

                                     LEDENBIJEENKOMST

                                  ZONDAG 15 MAART 2009

                                             IN BRECHT

 

             

 

         

 

    

    

 

    

  

 

 

                           GEZELLIG SAMENZIJN - QUIZ

                              ZONDAG 11 JANUARI 2009

                                         IN BEVEREN

Daar wij zeker onze start dit jaar niet wilde missen en een gepaste voortzetting van onze succesvolle activiteiten van 2008 nog willen verbeteren dit jaar,had het bestuur besloten om reeds op 11 januari een eerste bijeenkomst te plannen en wel te Beveren in de kantine van de plaatselijke atletiek vereniging "Volharding" 

      

In het verleden vonden hier reeds enkele malen onze trimdemonstraties plaats, doch dit keer werd gekozen voor een geheel andere activiteit, namelijk een Quiz-namiddag "Trivial Pursuit" en dit in samenwerking met Royal Canin. 

     

Het was de bedoeling om de kennis van onze leden te toetsen op gebied van het ras "De Westie" en ook een beetje over de geschiedenis van onze Westie Club (onze uitstapjes, feestjes, gezellig samenzijn etc). Vor de winnaars (want de verschillende ploegen werden verdeeld over 4 personen) was een aangepaste prijs voorzien, namelijk 1 maand gratis eten voor uw Westie.

De belangstelling zo pas na nieuwjaar viel tamelijk mee en zodoende konden wij toch verschillende groepjes vormen om de kwis te starten. 

    

De kwismaster van dienst was ons aller Yolande en het moet gezegd, dat ze haar taak met brio heeft uitgevoerd. Het werd een spannende strijd, maar uiteindelijk waren de winnaars, nipt, maar verdiend, de ploeg waarbij onze voorzitter was aangesloten (niemand kent natuurlijk onze Westie Club beter dan zij). De winnaars mochten dan ook rekenen op de felicitaties en een daverend applaus van de overige deelnemers. 

     

Na de geestelijke inspanning werd het tijd om ook de innerlijke mens wat te versterken en te beginnen aan onze pannenkoekenslag die een grote bijval kende.

Zoals gewoonlijk stonden Marcel en Sonja weer paraat om er voor te zorgen, dat niemand dorst hoefde te lijden. Marcel had ook gezorgd voor een diavoorstelling, het werd een prachtige samenvatting van alle activiteiten van het afgelopen jaar. 

     

En onze Westies die aanwezig waren, beleefden ook een onvergetelijke namiddag.

Zoals steeds mochten zij vrij rondlopen in de kantine, maar dit volstond deze keer niet en onze rakkers stoven frank en vrij het atletiekterrein op om daar onder en met elkaar flink te ravotten.

Er zijn die namiddag, het was een hele tijd geleden op Volharding, verschillende records verbeterd, zoals op de 100 en 200 meter, de estafette etc. 

   

Na een zeer geslaagde namiddag, namen wij dan ook van elkaar afscheid en geven rendez-vous op zondag 15 maart voor onze Brunch.

 

Westie groetjes,

Agnes en Pierre

 

 

                             EINDEJAARSDINER

                    ZATERDAG 22 NOVEMBER 2008

Ter afsluiting van een vruchtbaar jaar met talrijke activiteiten en festiviteiten vond het laatste gezellig samenzijn plaats op 22 november ter gelegenheid van ons jaarlijks eindejaarsdiner.

          

Zoals gewoonlijk hadden wij als bestemming gekozen voor "Den Boer van Zoersel" omdat erten eertse het eten altijd zeer lekker is en ten tweede wij daat steeds kunnen beschikken over een zaal, die speciaal voor ons gereserveerd wordt, gescheiden van de rest van het restaurant en alzo de nodige ruimte geeft om echt "onder ons" te zijn en wij zodoende ook de mogelijkheid kunnen bieden aan onze voorzitter om, zonder de andere aanwezige gasten te storen in hun maaltijd, een kort welkomswoordje te placeren, enkel bestemd voor de aanwezeige leden. 

         

Spiciaal dit jaar was wel de aanwezigheid van twee vertegenwoordigers van "Royal Canin", die er waren op uitnodiging van het bestuur, dit ter gelegenheid van de samenwerking die onze club voor de volgende jaren heeft aangegaan met Royal Canin.

Ook waren wij zeer verheugd om een delegatie van onze vrienden van de Schotse Terriers" vereniging te mogen verwelkomen. 

        

Het aperitief Maison met proevertjes werd aangeboden door de "Westie-Club" en de sfeer zat er al onmiddelijk goed in.

Het diner deed zoals gewoonlijk de keuken van "Den Boer" weer ale eer aan.

Na het voorgerecht van fijne gerookte schotse zalm met spinazieroom (om duimen en vingers bij af te likken) en de lekkere witloofroomsoep, volgde het hoofdgerecht waaruit men kon kiezen tussen kabeljauwtourdedos of eendenborstfilet en te zien aan de borden die daarna (leeg) werden afgeruimd, waren de beide gerechten "super".

Daarna volgde nog als kers op de taart een dessertenpalet om "U" tegen te zeggen, vergezeld van koffie of thee.

De tijd vloog weer voorbij en voor we het wisten was het al gauw middernacht en bijgevolg tijd om de thuishaven op te zoeken.

Het was her einde van een zeer geslaagde avond en een gepaste afsluiting van een succesvol jaar. 

Nog vele Westie groetjes van

Agnes en Pierre

             

 

                     WANDELING KALMTHOUTSE HEIDE

                            ZONDAG 12 OKTOBER 2008

 

Op zondag 12 oktober hadden wij afspraak voor onze laatste wandeling van het jaar op de Kalmthoutse Heide. De samenkomst was voorzien aan Taverne-Restaurant "De Heihoeve" aan de Heibloemlaan.

Het is de enige Taverne daar in de omtrek en dat was waarschijnlijk de reden dat het er, mede ook door het prachtige weer, een heel drukke bedoening was, zelfs in die mate, dat het voor ons onmogelijk was er een plaatsje te vinden om iets te drinken. (De Taverne beschikt ook over een groot zonneterras, waar de volledige kaart wordt geserveerd, alleen was dit zonneterras gesloten).

           

Verder is een grote parking voorzien aan de Taverne, maar deze was ook volledig bezet en het was dus een heel gedoe om in de nabijheid ergens de auto kwijt te geraken. Uiteindelijk geraakte toch iedereen ter bestemming en konden wij aan de wandeling beginnen. Was het misschien omdat het de laatste uitstap van het jaar was of was het door het prachtige weer, feit is dat onze leden goed vertegenwoordigd waren

Met vijf en twintig hondjes en een vijftigtal begeleiders, trokken wij op pad om deze prachtige wandeling vanongeveer een kleine 5km aan te vatten.

Kalmthout is een Kempense gemeente met ruim 17.500 inwoners. Hier bevindt zich het natuurreservaat De Kalmthoutse Heide met een oppervlakte van 3750ha. In Kalmthout bevindt zich ook het "Suske en Wiske" kindermuseum, welk gevestigd is in het huis waar striptekenaar Willy Vandersteen woonde. 

 

          

Het was echt genieten om door het heidelandschap te kuieren en de prachtige omgeving te bewonderen. Het onderlinge kontact met de leden was gewoontegetrouw weer uitstekend en er werd dan ook volop gebabbeld, gegrapt en gelachen zodat de sfeer er weer optimaal in zat. Naast heide kent het grenspark ook uitgestrekte zandverstuivingen, vennen en bossen op landduinen.

Aan één van deze vennen, was een groep jongeren pootje aan het baden en natuurlijk konden sommige van onze kleine rakkers het weer niet nalaten om hun voorbeeld te volgen.

Ongeveer halfweg kwamen wij aan de "Uitkijktoren" die voor de meeste wandelaars een tussenstop is om wat te verposen en vanuit deze toren de prachtige natuur te bewonderen. Onze vriend en amateurfotograaf van dienst Bennie, maakte van deze gelegenheid dankbaar gebruik om van daarboven enkele prachtige kiekjes te maken.

 

     

De Kalmthoutse Heide is gedurende het hele jaar een toeristische trekpleister. Vooral in de weekends kan het er, zoals wij ook ondervonden, op bepaalde paden redelijk druk zijn.

Na ongeveer twee uur wandelen; kwamen wij terug aan Taverne en namen de meesten (zonder drankje door opnieuw acuut plaatsgebrek ) afscheid van elkaar en gaven wij rendez-vous voor het eindejaarsdiner op 22 november.

Toch mogen wij stellen, dat na een start in mineur, de rest van de namiddag één grooot succes was en iedereen tevreden huiswaarts keerde.

Westie groetjes van

Agnes en pierre.

 

 

                         WANDELING IN CADZAND-BAD

                          ZONDAG 14 SEPTEMBER 2008

      

 Naar jaarlijkse gewoonte zijn wij naar Cadzand getrokken, om onze gezamelijke laatzomer wandeling te ondernemen. Het was tevens een blij weerzien met onze getrouwen na een deugdoende verlofperiode. 

     

 Deze keer niet op stap met onze tegenpolen de scotisch. Onze groep was dan ook iets kleiner dan voorgaande jaren, (al was er wel 1 zwartje aanwezig).

De samenkomst was zoals eerder aan restaurant L' Ambiance waar onze kleine terriers steeds vriendelijk ontvangen worden. 

     

 Ons Marcelle had weer haar best gedaan om enkele nieuwe leden binnen te rijven en deze nieuwkomers waren dan ook present, dus van onzentwege welkom en tot de volgende zeker!

De fotograven waren nu ook weer paraat en we zullen dan zeker kunnen nagenieten van enkele mooie exemplaren.

          

Deze keer was er gekozen om de kuststreek af te wandelen, onze hondjes konden zich alzo uitleven door te rennen door het zand en enkele moedigen trotseerden het zilte zeewater.

Het was daarbij prachtig weer zodat het een drukke bedoening was op het strand. 

          

 Na ongeveer twee uur waren wij terug van bij het begin. Sommigen vonden het tijd huiswaarts te keren en anderen opteerden om zich culinairs te laten verwennen. Met nog een gezellige babbel en afspraak voor het volgende gebeuren keerde tenslotte iedereen huiswaarts.

       

 Noteer alvast de volgende herftwandeling. Zondag 12 october samenkomst Kalmthoutse heide.

 

Westie groetjes.

 

 

Meerhout is gesitueerd in de provincie Antwerpen binnen het arrondissement Turnhout en is een landelijke gemeente die vooral bekend staat om zijn mooi stukje natuur.

Het dorp telt talrijke fiets en wandelroutes en historische monumenten zoals de Watermolen. De Prinskensmolen, De Monnikerhove en het historische marktplein met eeuweoude waterput.

Gekende personen die in Meerhout wonen of gewoond hebben zijn o.a. Kate Ryan en Zjef Van Uytsel.

 

Voor onze wandeling van 15 juni, was er afgesproken om te verzamelen aan de Taverne "Luihoeve" rond 14.00 uur. Gewoontegetrouw tekenden zo'n 15 hondjes present, wat tamelijk veel was, gezien het dreigende wolkendek, dat reeds de ganse dag aanwezig was.

De verwachte en voorspelde regen kon dan ook niet uitblijven en voor de eerste maal in jaren, was het weer ons slecht gezind en werd onze wandeling een natte bedoening.

Slecht weer dus, wat echter niet kon verhinderen, dat onze groep vol goede moed vertrok om de geplande route, weliswaar in een verkorte uitgave, aan te vangen.

Gewapend met regenschermen en onze hondjes laten profiterend van een verfrissende douche zette onze kleine groep met blij gemoed de wandeling in en was er niettegenstaande de slechte weersomstandigheden een goede ambiance aanwezig.

Spijtig genoeg kon er niet optimaal geprofiteerd worden van de prachtige natuur die hier aanwezig is, daar het werkelijk onophoudelijk regende.

Na een halfuurtje stappen waren onze hondjes reeds kleddenat en zaten ze onder het slijk, m.a.w. 15 slijkduiveltjes die ondanks alles goedgemutst en vrolijk verder ploeterden.

Een klein uurtje later kwamen wij uitgeregend aan het eindpunt van onze wandeling en konden hondjes en begeleiders genieten van een dak boven het hoofd, zodat wij binnen bij een aangenaam natje konden genieten en ons laten opdrogen van het minder aangenaam natje van buiten.

De meeste onder ons gebruikten daarna nog het avondmaal in de taverne en daardoor was er nog een hele tijd een gezellige en ontspannen sfeer aanwezig, waarna iedereen terug huiswaarts keerde.

 

Zo kwam er dan weer een einde aan een dag, die niet veel goeds voorspelde, maar uiteindelijk toch nog uitdraaide op een heel gezellig samenzijn.

Intussen kijken wij reeds uit naar onze volgende bijeenkomst op 14 september in Cadzand.

Westie groetjes van,

Agnes en Pierre.