ANALE STREEK
Een courant geval in een dierenartsenpraktijk is een aandoening van de anaalzakjes. Deze geurklieren bevinden zich tussen de sluitspier aan beiden zijdenvan en iets onder de anus. Ze hebben de grootte van een boon en produceren een erg stinkende afscheiding, vandaar dat men in de volksmond over stinkklieren praat. Iedereen zal al weleens deze penetrante geur hebben waargenomen. Elke hond heeft een specifieke geur, en als twee honden elkaar ontmoeten, gaan ze meestal fanatiek aan elkaars aars ruiken. Het is als het ware de reuk- of geurstempel van de hond. Vroeger werden de anaalklieren gebruikt om het territorium van een hond te markeren of om de vijand te besproeien, zoals bij de das.
De anaalzakjes zijn met een dun buisje, verbonden met de buitenwereld, en daar situeert zich meestal het probleem. Als de afscheiding te dik wordt of zich in de klieren ophoopt (pasta), kan ze niet meer door de buisjes naar de buitenwereld. De zakjes worden voller en voller en geven een drukkend gevoel. De hond krijgt een geweldige jeuk aan zijn aars. Hij bijt en likt op de rug juist bovende staartbasis, en ook rond zijn aarsopening. Er ontstaat zelfs haaruitval op de rug. Sommige honden schuiven met hun achterste over de vloer, wat bekend staat als sleetje rijden. Er zijn honden die moeilijkheden hebben om hun grote boodschap te doen. Sommige huilen zelfs.
Met een eenvoudige techniek drukt de dierenarts de klieren leeg. Als eigenaar kan je dit ook zelf doen. Hou daarom je ogen goed open en vraag je dierenarts dat hij het voordoet. Maar ga met je gezicht niet achter je hond hangen om alles heel goed te kunnen zien. Het goedje spuit eruit en komt op je gezicht of trui terecht, en het is verre van appetijtelijk. Ik verwittig de mensen altijd op voorhand, maar toch slagen sommige erin als schietschijf te fungeren. Nog beter is het, als je klieren uitknijpt, ze af te dekken met een doek of wat keukenpapier, dit om het smerige goedje in op te vangen. Doe ook plastic handschoenen aan.
PERIANALE GEZWELLN
Dit zijn gezwellen die we bij oudere honden rond de anus vinden. Ze komen gewoonlijk bij de niet-gecastreerde reuen voor en zijn goedaardig. Bij een teef zijn ze altijd kwaadaardig, en ze kunnen uitzaaien of metastaseren. Ze groeien langzaam maar zeker. Na een tijdje breken ze open (zweren), en dit is niet erg hygïenisch. Bovendien komen er in de zomermaanden vliegen op af om er hun eitjes in te leggen, wat dan weer voor ernstige problemen kan zorgen. Bij de reu is de enige therapie ze operatief weg te laten nemen en tegelijkertijd de hond te castreren, want het mannelijke hormoon testosteron speelt een grote rol. Bij grote gezwellen wordt eerst castratie aangeraden, en het wegnemen van de tumor wordt 4 a 6 weken later uitgevoerd. Dan is de tumor in omvang verminderd.
Een castratie schrikt sommige eigenaars af, maar na deze operatieve ingreep blijven de gezwellen meestal weg. Als we de hond niet castreren en alleen de gezwellen wegnemen, komen ze na enkele maanden terug. Tegenwoordig ie er cryochirurgie de aangewezen behandeling. Bij teven kunnen we de gezwellen later operatief verwijderen, maar ze komen gegarandeerd terug.
IRRITATIE DOOR DIARREE
De platte stoelgang kan de anus irriteren. De aarsopening ziet knalrood. Was de rectale streek met een zachte shampoo voor baby of kind of zeep en smeer de anaalstreek in met een antibiotische zalf of vaseline.
Overgenomen uit de Woef nr.504
Dr. Frans Van Tendeloo