PROBLEMEN MET DE
VOORTPLANTINGSORGANEN
VAN DE REU
De meest voorkomende problemen met de voortplantingsorganen bij de reu vinden we in de teelballen en de prostaat. Bij de teef hebben de problemen meestal met de baarmoeder en de melkrij te maken.
De prostaat ligt rond de blaashals en de urinebuis en produceert het vocht dat bij de dekking samen met het echte sperma wordt geëjaculeerd. De voornaamste aandoening is een vergroting van de prostaat. Dit kan blijken uit rectaaal onderzoek. Bij de Schotse terriër vinden we soms een prostaat die vier keer groter is dan een normale prostaat.
De hond heeft bij een vergrote prostaat last met urineren (sommige honden zijn zelfs incontinent) en ook zijn ‘grote boodschap’ doen verloopt niet eenvoudig. De grote prostaat drukt immers op de darmen en de urinebuis. Er treedt zelfs een verstopping op in de darmen en de uitwerpselen die het obstakel passeren zijn sliertvormig of dun.
Net als bij de mens komt dit probleem bij het ouder worden naar boven. Boven de acht jaar zou 87% van de reuen moeilijkheden met de prostaat krijgen (bij de mens treden deze meestal op boven de vijftig jaar). Honden met prostaatmoeilijkheden plassen dikwijls bloed (60% van de gevallen) en bij een infectie is er ook etter bij. De diagnose kan worden gesteld via een rectaal onderzoek, röntgenfoto’s of een echografie. Ook een prostaatbiopsie behoort tot de mogelijheden.
Een prostaathyperplasie (een vergroting) is een normale en pijnloze vergroting van de prostaat. De beste therapie is de hond te laten castreren (de teelballen laten verwijderen). Veel eigenaars staan hier huiverachtig tegenover omdat dit het karakter van de hond zou veranderen.
moet de injectie worden (om de 3 à 4 maanden). Ook als de
Prostaat-infecties worden met antibiotica behandeld en bij hardnekkige infecties zou ik ook een castratie overwegen. Prostaatabcesssen en cysten zijn niet gemakkelijk te behandelen. Meestal wacht de patiënt een langdurige therapie. Ook hier is een castratie soms de beste oplossing.
Teelbalaandoeningen
Bij een oude hond is een teelbal soms groter en harder dan de ander (de andere is dan gewoonlijk kleiner dan een normale teelbal). De enige oplossing is de chiruggische verwijdering ervan. Een teelbaltumor kan de reu vrouwelijke kenmerken geven. Hij wordt aantrekkelijk voor andere reuen en krijgt opgezwollen melkklieren. Ook treedt er haarverlies op.Er onstaan symmetrische kale plekken achteraan op de rug, billen en liezen.
Honden met slechts een teelbal (monorchidie) of zonder teelballen (cryptorchidie) na de geboorte zakken de teelballen vanuit de buik naar de teelbalzak, die zich buiten de buik bevindt. Dit noemen we het ‘indalen’ van de teelballen. Het afdalen begint al een week na de geboorte. Als je een pup koopt, kijk dan of die twee teelballen heeft. Op de leeftijd van acht weken zijn de ballen ingedaald. Soms kan dit zelfs langer duren, maar het is altijd een flater om zo’n pup te kopen. Blijven de twee teelballen in de buik aanwezig, dan is de hond onvruchtbaar. De lichaamstemperatuur op deze plaats zorgt voor steriele zaadcellen. Ook bij de man vermindert de vruchtbaarheid als hij te nauwe jeans draagt.
Niet-ingedaalde teelballen worden operatief verwijderd (buikoperatie) omdat er kans is dat ze op latere leeftijd kanker ontwikkelen. Bij een pup kunnen we hormooninjecties toedienen om de teelballen te laten indalen. Gewoonlijk is het een reeks injecties die wekelijks worden toegediend. Als we na de vijfde injestie geen resultaat hebben, kunnen we er beter mee stoppen.
Een ontsteking van de teelballen komt ook voor. We stellen dan pijnlijke, warme en opgezwollen teelballen vast. De hond loopt ook heel pijnlijk en gaat vaak zitten. Hij heeft ook hoge koorts. Soms heeft zo’n infectie steriliteit tot gevolg. Antibiotica brengen redding.
- Voorhuidsontsteking (balanoposthitis). Bij veel reuen vinden we een gele of groene afscheiding aan de penis. Dit geeft ook vlekken in de sofa of op de vloer. De hond zit constant aan zijn vuile penis te likken, wat ook geen aangenaam gezicht is. Een ontsteking van de voorhuid kan de vruchtbaarheid verminderen. Je gebruikt dan een voorhuidsreiniger. Dit is een ontsmettende oplossing (hydroalcoholisch) die je met een doseerspuit en bijbehorend opzetstukje in de voorhuidsopening spuit en er vervolgens goed in masseert.
- Een te nauwe voorhuid (phimosis) dit is aangeboren. De penis kan in dit geval niet ‘uitschachten’. De reu kan dus niet dekken. Dit wordt chirurgisch behandeld. De opening wordt dan vergroot.
- Paraphimosis. De penis schacht wel uit, maar kan nietmeer terug in de voorhuidzak verdwijnen. De eikel zwelt op en is rood. Als deze blokkade lang duurt, sterft de eikel af. De eikel wordt glad gemaakt en men probeert hem met massage weer door de opening te krijgen. Als dit niet lukt, wordt de opening operatief groter gemaakt.
- Ten slotte vindt men soms verwondingen aan de penis of teelballen na een ongeval of vechtpartij.
Auteur Maarten Jagermeester
Gelezen in Woef magazine
November 2005 nr. 502